Over Lars
In mijn werkzame leven heb ik al aardig wat verschillende rollen vervuld. Zo ben ik door een uit de hand gelopen hobby jarenlang garagehouder geweest. Toen ik me realiseerde dat ik me niet happy voelde in die rol, ben ik op zoek gegaan naar iets anders.
Na twee jaar gezocht te hebben maar niet gevonden, gaf ik het op. Pas toen kwam door allerlei ‘toevalligheden’ mijn nieuwe werk in beeld: ik werd zeilschipper en zeilinstructeur en daarna, via hetzelfde proces (wie zoekt zal immers niet vinden), mediator en coördinator buurtbemiddeling. Sinds 2004 werk ik als mediator, trainer en coach, sinds 2006 ook als vrijwilliger in de terminale zorg.
Als jong mens ben ik heel druk geweest met het verzamelen van meningen. Ze boden me zekerheid, maar ondertussen timmerde ik mijn wereld helemaal dicht. Ik hoopte dat een nieuwe auto, een andere vriendin, ander werk of zelfs een zeilschip mij weer ruimte zouden geven, maar niets bleek minder waar.
Langzaam maar zeker ontstond het inzicht dat geluk niet te vinden is in objecten of omstandigheden, maar in mezelf.
Vele zelfhulpboeken, workshops, cursussen en trainingen later werd het me ook steeds duidelijker dat het niet gaat om het vermeerderen van kennis, maar om een soort weten dat gevoed wordt door eigen onderzoek en ervaring. Ik kreeg meer inzicht in de primaire processen die mijn geluk in de weg stonden.
Ik heb geleerd niets te geloven van wat een ander zegt, maar steeds zelf, via mijn eigen ervaring, te onderzoeken hoe het zit. Dat gaf inzicht en een groeiend besef van wat werkelijk van waarde is.
Mijn adagium: geloof niets van wat ik zeg, maar onderzoek vanuit je eigen ervaring hoe het zit, want dat heeft werkelijk waarde.
